Eerder dit jaar kwam de horrorfilm Whistle uit met onder andere Nick Frost en Dafne Keen (o.a. Logan) uit in de bioscoop. Hoewel deze niet de indruk heeft achter gelaten zoals Obsession, Backrooms of Iron Lung wilde ik deze toch bekijken of deze misschien toch de moeite waard is met 2 redelijk bekende namen in de cast/hoofdrol. Daarbij heb ik een van regisseur Corin Hardy zijn vorige titels The Hallow destijds op Imagine gezien en die vond ik wel redelijk sterk.
Chrys Willet is net overgekomen van een andere school nadat zij zelf een traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt. Terwijl zij wegwijs wordt gemaakt wordt duidelijk dat er op school ook vreemde dingen zijn gebeurd waarbij een van de sportjocks mysterieus om het leven is gekomen. Bij Chrys vinden ze een aparte soort Azteekse pot met een fluit. Wanneer Chrys samen een groep jaargenoten na het nablijven een opstel moeten schrijven blijkt een van de jongeren de fluit meegenomen te hebben. Wanneer een van de meiden, Claire, zich laat uitdagen om op de fluit te blazen roept ze duistere krachten op welke iedereen aanwezig zal achtervolgen met alle gevolgen van dien.
Regisseur Corin had na The Harrow ook de Conjuring spin off The Hun gemaakt wat uiteindelijk best een sof was. Whistle heeft niet het meest originele verhaal en aan karakter ontwikkeling wordt ook niet echt aan gedaan. Alle clichés komen in snel vaart voorbij van sympathieke buitenbeentje die valt op het mooie meisje, die weer vast zit aan de onsympathieke jock. Het is Dafne Keen die als Chrys nog het meest verhaal meekrijgt met een bijna doodervaring, het verlies van ouders en oja ze valt op meisjes. Nu is de love interest misschien wel het meest geslaagde onderdeel van het verhaal buiten het horrorgedeelte. Juist de horror red deze film grotendeels. De setpieces zijn goed opgebouwd en de manier waarop de slachtoffers aan hun einde komen is grafisch en sterk in beeld gebracht. Daarbij is het doodsfluitje een behoorlijk creepy ding, een beetje vergelijkbaar met The Monkey. Het zijn deze momenten dat de film het aanzien meer dan waard is. Regisseur Corin laat hiermee zien dat met genoeg vrijheid hij in tegenstelling tot The Nun wel degelijk fatsoenlijke horror kan afleveren. Dafne Keen speelt een redelijke hoofdrol, maar ik zie haar toch nog steeds het liefst Laura/X23 of Lyra in His Dark Materials hopelijk brengt een volgende rol haar wel verder. Whistle heeft terecht geen potten kunnen breken eerder dit jaar, maar als tussendoortje is het uiteindelijk een aardige bovennatuurlijke horror geworden met een paar leuke kills.
