De grootste muziek biopic ever, want ja de King of Pop wist Bohemian Rapsody te verslaan en de eerste biografische film te worden die de grens van 1 miljard in de bioscoop slechte. Ik hoorde echter niet bij een van de bezoekers, want ik was sceptisch. Bohemian Rapsody heb ik nooit afgekeken (wel fan van Queen, maar kon de film niet afzien) Andere biopics zoals Rocketman en Better Man heb ik echter echt van genoten, dus nu met deze release de film thuis een kans gegeven.
De film vertelt het verhaal van Michael Jacksons leven buiten de muziek om, en volgt zijn reis vanaf de ontdekking van zijn buitengewone talent als frontman van de Jackson Five tot de visionaire artiest die met zijn creatieve ambitie vastberaden was om de grootste entertainer van de wereld te worden. Zijn leven naast het podium komt aan bod, maar ook iconische optredens uit het begin van zijn solocarrière, waardoor de kijker zich op de eerste rij bij Michael Jackson waant. Wees getuige hoe zijn verhaal ooit begon.
Met een speelduur van ruim 2 uur en het feit dat men weg is gebleven van alle controverse rondom zijn persoon, het eindpunt van de film ligt rond het tijdstip dat Bad uit is gekomen, geeft aan dat deze film vooral een lange feelgood film moet worden van de King of Pop. Ja, er komen zware zaken voorbij zoals dat het gezin gebukt ging onder zijn vader Joe Jackson, het begin van zijn huidziekte of het ongeluk waardoor Michael verbrand raakte. Maar zelfs deze zaken worden slechts aangestipt als moment opnames en hebben daarom nergens de impact welke deze situaties wel degelijk op zijn leven gemaakt zullen hebben. Hierdoor voelt Michael vooral aan als een lange rise to the top met een paar drempels voor de King of Pop. Het is ook tekenend dat zusje Janet Jackson, uit eigen beweging, uit de film is gehouden en ook nergens benoemd wordt. Ondanks dat de film leeg aanvoelt, is de film wel goed in elkaar gezet en weten de makers de aandacht van de kijkers wel degelijk vast te houden. Al was dat alleen maar omdat zijn muziek zeer prominent aanwezig is in de film en dit voor de fans (waar ik er ook 1 van ben) toch een van de hoofdredenen zou zijn om de film te kijken. Michael heeft gewoon weg de titel King of Pop verdient als je de nummers zo voorbij hoort komen in deze film. Wat het nog meer jammer maakt dat de film zo leeg aanvoelt is dat het eigenlijk niet aan de cast ligt. Colman Domingo, doet het fantastisch als Joe Jackson, al ben ik ervan overtuigd dat ze alles rondom zijn persoon hebben afgezwakt. Nia Long krijgt weinig anders te doen dan sympathiek overkomen als moeder Jackson, echter is ook haar verhaal in het geheel zeer beperkt. Het meest draait natuurlijk om Michael Jackson, en daar ligt de grootste gemiste kansen of beter gezegd kansen. Juliano Valdi is overtuigend als jonge Michael en Jaafar Jackson is echt goed getransformeerd. Het is jammer dat beide eigenlijk weinig meer te doen krijgen dan ons mee te nemen door Michael zijn leven zonder echt diepgang te geven aan zijn karakter. Michael is zoals we weten een persoon geworden welke zeer gesteld was op zijn privé leven, dus misschien was meer wel nooit mogelijk afgaande op de verhalen van andere welke hem zoveel mogelijk op een voetstuk plaatste. Biopics als Rocketman en Better Man gaven de artiest in kwestie meer een achtergrond inclusief keerzijde en andere kant van de persoon zelf. Want laten we eerlijk zijn hoeveel artiesten hebben de top weten te bereiken door alleen maar lief en aardig te zijn? Michael Jackson was veeleisend voor zichzelf maar zeer zeker ook voor anderen en ook dat komt eigenlijk niet terug in deze film. Dus ja wil je eigenlijk een lange greatest hits krijgen met wat dramatische impulsen die nergens echt impact maken, dan is Michael de film voor jou (en velen anderen gezien zijn opbrengst van meer dan 1 miljard dollar). Verwacht je ee biopic met inhoud en echt inzicht in zijn persoon, dan zul je bedrogen uitkomen. Gelukkig is daar zijn tijdloze muziek waardoor niemand zich eigenlijk 2 uur zal vervelen.
Extra’s: De making of mocht niet ontbreken en dat was maar dan je zou verwachten een zoektocht. Jaafar Jackson was namelijk nooit de eerste keus geweest. Er ging een lange zoektocht aan vooraf en hij is daarna gedrild om qua gedrag en dansen zo dicht mogelijk bij zijn oom te komen. De focus van de makers geeft daarmee ook direct het grootste probleem aan. De look is altijd belangrijker geweest dan de inhoud. En dat is zonde want Jaafar acteerde zeker niet slecht dus meer uitdaging in zijn rol had de film goed gedaan. Het blijft echter wel indrukwekkend om te zien hoeveel zorg en oog voor detail er is geweest om alles zo goed mogelijk na te maken, van choreo tot videoclips. Het feit dat ik de 4K versie kon kijken verhoogde alleen maar het kijkplezier daar het geluid en beeldkwaliteit het kijkplezier verhoogde.
