2025 was voor mij persoonlijk een bijzonder jaar. De passie voor film leek alleen maar minder te worden bij mij, ik werd ook steeds minder vaak verrast door films of ik ze nu in de bioscoop of thuis zag. Begin van het jaar werd ik getroffen door een burnout of beter gezegd liet ik het me overkomen. Grenzen waren vervaagd en er werd maar weinig plezier uit dingen gehaald en maar door blijven gaan in hetzelfde ritme. Kijkend naar de filmindustrie leek die ook steeds meer aan een burnout te lijden met bergen aan remakes, vervolgen of verhalen welke door een gemiddelde kleuter geschreven leken te worden (maar gooi er 200+ miljoen tegen aan en het ziet er in ieder geval mooi uit) En het maar gek vinden dat na Corona steeds minder mensen de weg naar de bioscoop kunnen vinden, terwijl het gros van de films het dure kaartje allerminst waard bleken. Voor het wachten totdat een film te streamen was had je steeds minder geduld nodig zo snel zijn ze te streamen en ook dat helpt (bioscoop)films niet.
Maar goed een van de dingen die je moet doen om uit je burnout te geraken is dingen doen die je leuk vind om weer energie te krijgen. Op deze manier begon ik weer vaker naar de film te gaan, hoewel dat in het begin best wat energie kostte om mij daartoe te zetten. Gedurende het jaar wakkerde mijn liefde voor de film steeds verder aan door toch wel een aantal originele en zeer geslaagde films. Lees Companion, The Monkey en niet te vergeten Sinners. Maar ook het superhelden genre kreeg na een weifelend begin (ik vind wel dat Brave new World teveel haat kreeg) met Thunderbolts, Superman en The Fantastic Four First Steps kwalitatief uitstekende films (helaas kregen ze alle drie veel te weinig bezoekers Comic moeheid of was men bang voor teleurstelling? komend jaar zal het ons leren) Op realistisch waargebeurd gebied was Warfare een fil m die mij bij de strot greep en zeer indrukwekkend was. Wat wel opviel dit jaar was dat de genre film aan een opmars bezig was. Naast de 3 eerder genoemde titels was Final Destination Blood Lines een redelijk terugkeer naar vorm (in tegenstelling tot I Know What You Did Last Summer), maar wisten films als Bring Her Back en Weapons de horrorfans echt te bekoren. Het was ook het jaar van de live action remakes. Hierbij had Disney finaal mis gegokt met Sneeuwwitje, wisten met Lilo en Stitch wel groot te scoren. De prijs voor beste live action remake ging echter met overmacht naar How to Train Your Dragon, welke natuurlijk een exacte kopie was van het origineel. Echter als je hetzelfde gevoel kan opwekken en het ziet er zo goed uit kijk ik uit naar deel 2 welke ook al is aangekondigd. Ook Imagine stond dit jaar weer op het programma en na 2 jaar waarbij ik toch echt minder films gezien had dan dat ik gewild had ben ik weer over de 20 titels gekomen dit jaar en met Another World werd daar voor mij het beste op animatiegebied vertoond. De laatste maand heb ik weer wat minder in de bioscoop gezien ook omdat de meest aansprekende titels mij niet zo trokken op Zootropolis 2 na, moet ik bijna alles nog zien. Heb gelukkig nog wat vakantiedagen voor de boeg om toch nog wat mee te pakken links en recht. Ook op streaminggebied waren er zeker weer een paar toptitels waarvan sommige toch een bioscoop release kregen. Zo heb ik sterke titels als A House Of Dynamite, Frankenstein en She Rides Shotgun vanuit de bank gekeken. Er zijn nog zat andere films welke ik niet apart genoemd heb, maar al met al ben ik mijn burnout weer te boven gekomen en is mijn liefde voor films weer aangewakkerd. Op naar hopelijk weer een mooi filmjaar in 2026!!!!
Mijn Persoonlijk top 10
- Sinners: Deze film kon qua opzet nooit zo geslaagd zijn (2x Michael B Jordan, segregatie verleden blues, bijgeloof en vampieren) maar was dat toch. 2x in de bioscoop en 2x thuis gezien en de soundtrack staat nog altijd op repeat in spotify. Voor mij de film van het jaar.
- One Battle After Another: Paul Thomas Anderson mag nu hopelijk een Oscar gaan bijschrijven (sorry Ryan Coogler jij nog even wachten) hij weet een bijzondere film af te leveren welke behoorlijk wat ruis heeft maar is dat in het echte leven niet ook het geval? En de cast is fantastisch in vorm.
- Weapons: Ja, dit bijzondere duistere sprookje wordt op een bijzondere manier verteld en zorgt daarmee net als bovenstaande films voor een unieke kijkervaring. Buiten dat het gewoon een spannende opbouw heeft vanuit verschillende perspectieven met als slot een hilarische finale.
- Warfare: Oorlogsfilms horen rauw te zijn en Warfare is dat zeker!! Mede geschreven en geregisseerd door een van de overlevende van dit verfilmde voorval tijdens de 2de Golfoorlog. Verwacht geen groots uitgemeten heldendaden maar rauwe realitieit waarbij de kijker zich midden in de chaos waant.
- Bring Her Back: De derde horrortitel en misschien wel de heftigste van alle. Alleen al de acteerprestatie van Sally Hawkings is het vermelden meer dan waard. Zij speelt doorgaans toch liefdevolle personages (Paddington, Shape of Water) , maar laat zich hier van een totaal andere kant zien en dat is even slikken. Zo zullen we ook voorzichtiger zijn met het eten van fruit. De broers Philippou bewijzen net als Zach Cregger geen eendagsvliegen te zijn.
- Another World: Voor mij was dit de beste film van het afgelopen Imagine Film Festival. Dit verhaal welke verschillende tijdslijnen beslaat en afspeelt op aarde en het hiernamaals is overweldigend, aangrijpend en ontroerend zoals ik dat (en iedereen met mij in die zaal) nog niet was geweest. Een film welke hopelijk nog een release krijgt in Nederland aar welke ik zeker nog op zoek om op DVD/Blu-Ray te bemachtigen.
- How to Train Your Dragon: Een van mijn favoriete animatie series waarbij ik alle drie de films echt hoog heb zitten kreeg een live action verfilming en gezien Disneys’s uitstapjes hield ik mijn hart vast. Gelukkig bleek het gebruik van dezelfde regisseur een gouden greep. Net als de casting trouwens waarbij Gerard Butler naast te horen nu ook te zien is als vader van de hoofdpersoon. En de draken zien er adembenemend goed en mooi uit.
- Companion: Een film welke elke keer leuker werd om te kijken, want het simpele gegeven word sterk uitgewerkt en blijkt steeds meer lagen te hebben. Daarnaast is hoofdrolspeelster Sophie Thatcher een schot in de roos en mag dus zeker vaker voorbij komen in films. De gemakken en gevaren van AI en robottechnologie perfect samengebracht in een film (en ja we are rooting for the robot)
- Better Man: Een volledig ondergewaardeerde biopic want succesvol was deze film zeker niet. In mijn ogen een gemiste kans voor velen want net als Rocketman bij Elton John gaat Robbie Williams hier wel degelijk met de billen bloot en wordt er weinig aan verheerlijking gedaan. Daarnaast is de vormgeving en het gebruik van zijn liedje in de film uitstekend. Een bijzondere kijkervaring welke bij tijd en wijl behoorlijk duister word en door Robbie als aap te tonen een heel bijzondere lading krijgt
- Zootroplis 2: In een zwaar jaar voor Disney wisten ze op het eind nog even goed te scoren en in het geval van Zootropolis 2 is dat niet meer dan terecht. Een vervolg welke herkenning biedt, maar ook een uitbreiding op de wereld zoals we die in deel 1 leerden kennen. Daarnaast word de relatie tussen de konijn Judy en de vos Nick goed uitgewerkt en verder uitgediept. Zootroplis 2 is daarmee het vervolg geworden welke smaakt naar meer.