De Fantastic Four is een van de bekendste superhelden groepen ter wereld met meerdere series en films. In 2005 kwam de eerste Fantastic Four film die vervolgens niet goed ontvangen werd. Sindsdien is er een vervolg en een reboot die beide slechter werden beoordeeld dan het origineel. Directeur Matt Shakman heeft een bleek CF aan films en zijn enige project die ik van hem heb gezien is Wandavision en dat was een van de betere projecten van marvel van dat jaar, hij geeft een bepaalde charme aan de film die voor een comfortabele sfeer zorgt.
In een retro futuristische wereld vol jaren 60-sfeer presenteert Marvel Studios met The Fantastic Four: First Steps Marvels haar eerste familie, bestaande uit: Reed Richards/Mister Fantastic (Pedro Pascal), Sue Storm/Invisible Woman (Vanessa Kirby), Johnny Storm/Human Torch (Joseph Quinn) en Ben Grimm/The Thing (Ebon Moss-Bachrach). We volgen de familie terwijl ze hun grootste uitdaging tot nu toe te verduren krijgen. Ze worden gedwongen om hun rol als helden te combineren met de kracht van hun familieband wanneer ze de Aarde moeten verdedigen tegen een allesverslindende ruimtegod genaamd Galactus (Ralph Ineson) en zijn mysterieuze Herald, de Silver Surfer (Julia Garner). En alsof Galactus’ plan om de hele planeet en iedereen erop te vernietigen nog niet erg genoeg is, wordt de situatie plotseling ook nog eens erg persoonlijk.
De film is een nieuw begin, maar gelukkig geen nieuwe origin story. We krijgen een korte introductie over hoe de personages hun krachten hebben gekregen, de vijanden die ze al hebben verslagen en de status die de leden van de Fantastic Four inmiddels hebben opgebouwd. De film leunt sterk op visual effects – wat in dit geval geen nadeel is – maar de zoon van Reed Richards en Sue Storm is een van de weinige elementen die mij stoorden. Elke keer dat hij in beeld kwam, voelde het alsof hij niet in de film thuishoorde. hij ziet er onnatuurlijk uit maar dat is voor mij het enige negatieve van de visual effects. Een hoogtepunt daarin tegen is Galactus die elke keer als hij in beeld komt indrukwekkend is om naar te kijken wat overeen komt van wat er in de strips te zien is van zijn karakter. Voor mij is The Thing ook een visueel hoogtepunt van de film daar hij bijna een exact replica van zijn karakter in de strips is geworden. The Thing krijgt in deze film een meer warme persoonlijkheid wat mij verbaasde, maar op een goede manier. In de afgelopen films was hij altijd meer de spierbal is van het team, in deze film is hij veel meer een deel van het team en is echt een onderdeel van de familie. Over het onderwerp van familie gesproken is de Fantastic Four in deze film echt meer een familie dan alleen maar een superhelden team dan in de vorige films wat de relatie tussen de helden sterker maakt. Pedro Pascal als Reed Richards is was voor mij een gewaagde keuze, maar na het zien van de film is hij de juiste keuze voor het karakter. Hij komt over als een persoon die uitvindingen maakt en hiermee alles kan oplossen de onzekerheid wanneer hij iets niet lijkt te kunnen oplossen is treffend en geloofwaardig. Miles Teller had dit totaal niet in de vorige film hij zag er niet uit als een hoog geëduceerd persoon en gaf ook niet de vibe van iemand die zo is. Sue Storm gespeeld door Vanessa Kirby is een van de meest meeslepende personages in de film en dit komt door meerdere scenes in de film van de geboorte van haar zoon tot de speech die ze geeft voor het Baxter gebouw. Vanessa Kirby laat een indruk achter met haar voorstelling van Sue Storm, ze heeft te de strijdlust en wil alles geven om de mensen om haar heen te beschermen en overtuigd daarin. Fantastic Four: first steps is een nieuwe blik op een franchise die vaker is uitgewerkt, maar nooit goed ontvangen. Gelukkig is dat nu niet het geval en is deze film een geweldige aanvulling op de terugkeer van Marvel.
