Af en toe is het leuk om jezelf te verrassen met een film waar je echt niets over weet maar waarbij de samenvatting toch intrigerend genoeg is om het een kans te geven. Zo ook met Breve Storia d’Amore. Een film over twee mensen die een affaire hebben maar waarbij 1 van de twee langzamerhand te ver gaat waardoor deze romantische drama een andere twist krijgt.
Rocco is een seismoloog en al 19 jaar getrouwd met psychotherapeut Cecilia. Op een avond na een schaak/boks wedstrijd komt hij Lea tegen wanneer hij bijkomt van de wedstrijd. En vonk vliegt over en zij maakt avances, maar hij houd de boot af. Bij een volgende ontmoeting belanden ze toch met elkaar in bed. Lea is echter ook getrouwd en heeft een kind met haar partner. Ze korte fling verandert in een affaire die voor hun partners verborgen blijft. Lea begint echter steeds meer in het leven van Rocco te wroeten en zonder dat hij het weet zoekt zij zelfs contact met zijn vrouw. de vraag is dan ook hoe lang dit goed kan blijven gaan?
Breve Storia d’Amore lijkt gewoon op een standaard liefdesdrama waarbij een verboden liefde ook het slechte in iemand naar boven haalt. Ik kan je zeggen dat deze film naarmate het einde nogal verrassend uit de hoek kan komen. Dit zal zeker niet iedereen even goed bevallen, maar bij mij wist de film daardoor juist indruk te maken. Van Romantisch met een vleugje komedie, naar psychologisch drama en wat er daarna nog bij komt. Regisseur Ludovica Rampoldi weet het geheel rustig op te bouwen en laat de cast met natuurlijke performances vorm geven aan het verhaal. het helpt daarbij dat de onderlinge chemie ook werkt tussen Adriano Giannini als Rocco en de jongere Pilar Fogliati als Lea. De manier hoe hun affaire een steeds serieuzer karakter krijgt maar toch speels blijft werkt goed. Ook hoe ze dit voor het thuisfront verborgen houden en hoe dit bij beide anders werkt. Bij Lea komt er meer afstand tussen haar en haar partner, terwijl bij Rocco er meer levenslust komt, hij krijgt meer dan eens te horen dat hij er goed uitziet. Een verrassing voor mij was toen ik de actrice opzocht die Cecilia, de vrouw van Rocco, speelde dat zij bekend was. Tijdens het kijken herkende ik haar wel maar kon het niet plaatsen, ik wel meer Italiaanse films gezien, maar toch. Toen ik actrice Valeria Golino opzocht voelde ik mij al snel weer die jonge puber want in die periode heb ik meerdere Amerikaanse films met haar gezien zoals Hot Shots, Hot Shots Part Deux en Rain Man. Een zeer verleidelijke verschijning was zij toen en nog steeds is zij een zeer knappe vrouw met een een verleidelijke en speelse aura. Breve Storia d’Amore is geen baanbrekende film geworden, maar wel eentje die menig kijker zal kunnen vermaken dankzij de cast die het verhaal heel natuurlijk laat aanvoelen. Daarnaast ben ik benieuwd hoe iedereen het einde zal vinden.