Het is de afgelopen jaren een sport geworden van Disney om hun klassiekers in een live action jasje te gieten en nu doet Dreamworks ook mee door een van hun beste titels om te turnen in een live action versie. Hoewel How to Train Your Dragon zich misschien er het best voor leent is het ook een van de meest uitdagende aangezien de draken er zo overtuigend mogelijk moet laten uitzien naast de mensen.
Op het woeste eiland Berk, waar Vikingen en draken al generaties lang de grootste vijanden zijn, is Hiccup een buitenbeentje. De vindingrijke, onopvallende zoon van stamhoofd Stoick the Vast, is in niets als zijn vader of als enige andere viking. Wanneer hij na een aanval van draken op zijn dorp een legendarische Helleveeg uit de lucht weet te schieten is daar zijn moment gekomen om te laten zien dat hij een waardige viking is. Hij besluit echter de draak niet te doden en er ontstaat een vriendschap tussen hem en Toothless, zoals hij hem noemt. Hiccup krijgt dankzij de vriendschap een nieuwe kijk op draken. Lukt het hem om zijn vader en de rest van het dorp te overtuigen dat draken niet perse slecht zijn voor het te laat is?
Een live action remake maken van een van je meest iconische titels is een risico (kijk maar naar Disney) en zorgt al snel voor gefronste wenkbrauwen en een extra kritische blik van kijkers. Daarbij is de trilogie van How to Train Your Dragon nog niet eens zo oud met het eerste deel uit 2010 dus nog redelijk vers in het geheugen. Ook ik had zo mijn bedenkingen, maar dankzij de eerste teasers waarbij de draken er toch best goed uitzagen had ik wel zoiets van dat is al half het werk ik begin benieuwd te raken. Tel daarbij op dat Gerard Butler nu niet alleen te horen maar ook te zien is als stamhoofd Stoick en ik wilde toch wel gaan kijken en tot mijn verbazing werd dit beloond vanaf minuut 1. Hoofdrolspeler Mason Thames (Black Phone) overtuigd als Hicccup zonder hierbij teveel de geanimeerde versie na te doen. Mason is Hiccup op zijn manier, maar blijft wel die onzekere en niet bepaald stoere viking. Zoals gezegd keert Gerard Butler terug als Stoick en niet alleen als stem, maar ook als verschijning weet hij te overtuigen. Daarbij weet hij ook als vader te overtuigen met zijn trots en teleurstelling. Het leuke is de overige kinderen ook goed gecast zijn en als groep een goede chemie hebben met namen als Snotlout, Fishlegs, Ruffnut en Tuffnut zorgen zij ook voor de nodige humor welke ook in deze live action versie werkt. de meest normale van het stel Astrid wordt gespeeld door Nico Parker die de afgelopen jaren ook al in aansprekende titels mocht spelen als The Last of Us, Reminiscence, en Bridget Jones: About a Boy. Zij weet het stoere en gevoelige van Astrid goed over te brengen en ook haar chemie met Hiccup voelt echt aan. Het andere menselijke karakter welke in de tekenfilm een rol van betekenis had was dat van Gobber, de best vriend van Stoick en soort van oppas voor Hiccus. Nick Frost (Shaun of the Dead, Paul, Fighting with My Family) vervult deze humorvolle en zorgende rol op zijn eigen typerende wijze.
Meest belangrijke is natuurlijk bij deze film hoe de draken overkomen en hoe de band tussen Hiccup en Toothless vertaald is naar Live Action want daar staat of valt deze verfilming mee. Of het mede te danken is aan het feit dat de originele regisseur en schrijver weer aan het roer staat van deze film weet ik niet, maar buiten dat Toothless er inderdaad levensecht uitziet en je het gevoel hebt hem te kunnen aanraken, de band tussen hem en Hiccup echt aanvoelt. Sommige zouden over het feit kunnen vallen dat de film bijna een exacte kopie is van de animatiefilm dus waarom deze kijken als je het origineel al gezien hebt. Nou simpelweg om het gegeven dat als je iets vertaald naar Live action, dit de manier is om het te doen (sorry Disney eat your hart out Dreamworks doet het in 1x goed) De karakters voelen echt aan net als de draken, de vormgeving is fantastisch en het gevoel van draken onder mensen komt nog dichterbij op deze manier. Hierdoor zullen sommige draken ietwat heftig overkomen voor de jongste kijkers. Maar wat geeft dat als iedereen weer kan genieten en dromen van een draak als Toothless die weer aanvoelt als een echte speelse huiskat met een eigen wil.