Mede door de populaire serie Cobra Kai kon het bijna niet uitblijven dat er ook weer een nieuwe Karate Kid film uit zou komen. Waarbij in de laatste film het meer de Kung-Fu kant opging met Jackie Chan in een van de hoofdrollen komen in dit deel zowel Jackie als de originele Karate Kid Ralph Macchio terug.
Li Fong verhuist vanuit Hong Kong met zijn moeder naar New York waar zij een nieuwe baan heeft. Daar probeert hij te aarden in een nieuwe omgeving terwijl zijn moeder hem vanwege een tragische gebeurtenis heeft verboden om nog aan vechtsporten te doen. Hij weet als snel vrienden te maken met een klasgenote en haar vader, een lokale pizzabakker. Hij weet echter ook de aandacht te trekken van een karate kampioen. Door een nieuwe dramatische gebeurtenis ziet Li Fong zich genoodzaakt zijn belofte aan zijn moeder te breken door mee te doen met een karate toernooi. Hij krijgt hierbij hulp van zijn oude sensei Mr Han en voormalig karate kampioen Daniel LaRusso.
The Karate Kid formule is in ruim 40 jaar eigenlijk nooit verandert geweest. Een buitenbeentje weet dankzij Karate en wat oosterse wijsheden zich uit een diep dal te vechten. Niets mis mee wanneer goed uitgevoerd, maar algemeen niet vernieuwend of verrassend. Het gaat hierbij vooral om de uitvoering en of je als kijker mee gaat leven met de hoofdpersoon en de mensen eromheen. Wat dat betreft hebben de makers een getalenteerde cast weten te verzamelen die dankzij de onderlinge chemie weet te bereiken dat je als kijker gaat geven om de karakters. Ben Wong overtuigd daarbij als Li Fong, de zoekende jongere, en de chemie met Sadie Stanley als Mia werkt daarbij ook. Uiteraard zorgen Jackie Chan als Mr Han en Ralph Macchio als Daniel LaRusso voor een stukje nostalgie. Het leuke is dat het gekibbel van hun twee de film ook qua humor aan kracht laat winnen. Het is echter ook weer een herhaling aan zetten als de ‘branches’ van Miyagi karate weer aan bod komt. De andere leuke bijrol is die van Joshua Jackson als Victor Lupani, de vader van Mia, een voormalige bokskampioen die nu een pizzatent heeft. Hij weet met zijn onbevangenheid een leuke vaderrol neer te zetten. Wat de film echter echt moet maken is of er genoeg spectaculaire vechtscenes inzitten en of deze ook overtuigen. Wat dat betreft blijkt Ben Wong een waar talent te zijn die een hoop acrobatische hoogstandjes weet uit te voeren. Het enige jammere is dat de beoogde ‘bad guy’ karate kampioen Conor (Aramis Knight) een wel heel ééndimensioneel karakter is geworden. Karate Kid Legends behoort dankzij de leuke cast tot een van de betere uit serie films en weet dankzij de hoofdrolspeler ook nog te overtuigen in de vechtscenes. Is het verrassend? Nee, maar in dit geval hoeft dat ook niet want Karate Kid Legends is gewoon weer een vermakelijke film voor jong en oud.