Sinds de eerste superman met Christopher Reeve en zijn vervolgen zijn er er de afgelopen decenia meerdere pogingen gedaan om om hem weer succesvol naar het witte doek te brengen. Vooralsnog bleken de series Lois & Clark, Smallville, Superman & Lois succesvoller als Superman Returns of het toch wat onevenwichtige Man of Steel. Het DC universum ligt daarnaast ook op zijn gat en is eerlijk is eerlijk nooit echt van de grond gekomen. Maar een paar jaar geleden toen James Gunn werd gedumpt door Disney vanwege oude tweets werd hij benaderd om he DC universum een nieuwe impuls te geven. Na het zeer geslaagde The Suicide Squad (helaas financieel niet geslaagd mede dankzij corona) kreeg hij de sleutels om een volledige nieuwe start te maken en na jaren speculeren en plannen is daar nu eindelijk de eerste grote titel in de vorm van Superman.
Superman zijn positie komt onder druk te staan wanneer hij zich met een internationaal conflict heeft bemoeid om een oorlog te voorkomen. Iets wat hem met name door Lex Luthor niet in dank word afgenomen. Het lukt Lex Luthor om Superman zijn naam verder te besmeuren waardoor het volk welke hem als held zag nu als bedreiging ziet. Hij ziet gedwongen om zich te moeten overgeven. Gelukkig is daar nog Lois die in zijn onschuld gelooft en zij probeert de Justice Gang zover te krijgen om Superman toch te helpen en zo Lex Luthor te stoppen.
Een nieuw begin, maar gelukkig geen nieuw origin verhaal. Wat wel volgt is een verhaal waarbij Superman niet alleen moet strijden tegen krachtige vijanden, maar ook tegen informatie oorlog zoals wij dat in het echte leven ook kennen. Wat opvalt is dat James Gunn een aantal pittige thema’s verwerkt heeft in zijn film welke bijna niet te missen zijn. Zo wordt Superman ondanks zijn goedaardigheid als een vreemde gezien en zodra er stront aan de knikker is moet hij wel een machtswellustige alien zijn want niemand is zonder geheime agenda zo goed. Een stukje angst voor het onbekende/buitenlanders is hier duidelijk in verwerkt en dat is toch een zeer actueel punt in vele landen? Ook het ingrijpen van Superman bij een mogelijke oorlog wordt toch ook terecht kritisch bekeken, want omdat je iemand of iets als slecht beschouwt is dat dan ook echt zo en geeft jouw dan dat het recht om in te grijpen? Daarnaast is ook het misbruik van social media leuk verwerkt waarbij de term internet trollen dankzij Gunn een nieuwe dimensie krijgt. De thema’s zijn duidelijk, maar belangrijkste in een film als deze is natuurlijk de held en of deze wel overtuigd en geloofwaardig is. David Corenswet is wat dat betreft een redelijk nieuw gezicht en een schot in de roos. Hij weet een eigen draai te geven aan zijn Superman welke behoorlijk dicht in de buurt komt van die van de originele Superman van Christopher Reeve. Een van de belangrijkste dingen is dat deze Superman ondanks zijn superkrachten menselijk overkomt, en tot bijna het ziekelijke altijd goed wil doen (zelfs een Eekhoorn moet gered worden). De klik met Rachel Brosnahan als Lois Lane is goed. Het is in deze alleen jammer dat de film nogal vol zit waardoor haar rol wel een beetje ondergesneeuwd raakt terwijl zij wel van belang is. Leuke toevoeging, maar wel eentje die zorgt voor het volle gevoel, is die van de Justice Gang met Nathan Fillion als Guy Gardne oftewel the Green Lantarn, Isabela Merced als Hawkgirl en Edi Gathegi als Mr Terrific. De belangrijkste reden waardoor de film sterk overeind blijft en er een gevoel voor urgentie is, is in dit geval de schurk. Waar Jesse Eissenberg volledig verkeerd gecast was als Lex Luthor in het belachelijk slechte Batman vs Superman hebben we nu Nicolas Hoult en eerlijk is eerlijk hij slaagt met vlag en wimpel. Hij is bijdehand, arrogant, jaloers, verschrikkelijk slim en gaat over lijken om zijn doel te bereiken en ondanks dat de 2 om begrijpelijke reden niet op de vuist gaan is hij een meer dan waardige tegenstander voor Superman. Verder zullen vele filmliefhebbers veel stemmen of gezichten herkennen uit eerdere films van James Gunn (maar nee deze film voelt echt niet als een Guardians film). De toon is een stuk lichter als die van de vorige DC films en er mag ook echt wel een paar keer (goed) gelachen worden, belachelijk wordt het gelukkig nergens (op het kapsel van Nathan Filllion na dan). De actie scenes en gevechten zien er goed uit en zijn een stuk beter gedoceerd dan bijvoorbeeld in Man of Steel. Het grootste probleem is vooral dat er door een overdaad aan karakters er weinig ruimte was voor meer diepgang bij een aantal karakters. James Gunn heeft met Superman nu in ieder geval wel een sterke eerste superheld op de kaart gezet waarbij er genoeg zijfiguren links of rechts ook al in beeld zijn gekomen om in de toekomst wat mee te doen. Ik kan in ieder geval niet wachten op wat James Gunn nog meer gaat doen met DC want dit smaakt absoluut naar meer!!!