The Conjuring bleek destijds uiteindelijk het startschot voor een geheel universum van vervloekte en demonische entiteiten. Na 12 jaar 2 vervolgen en een berg spin-offs inclusief vervolgen moet deze 4de film het sluitstuk worden en het afscheid van de Warrens.
De Warrens zijn inmiddels al een tijd gestopt met het helpen van mensen en focussen zich nu op lezingen op scholen over bovennatuurlijke verschijningen. Ondertussen is hun dochter ook een jonge volwassene die bovendien ten huwelijk gevraagd is. Wanneer een goede vriend van hun een gruwelijke dood sterft komt het gezin terecht bij de familie Smurl. Er blijkt iets duisters zich bij het gezin gevestigd te hebben een kwaad waarvan de Warrens nooit gedacht hadden het te moeten bestrijden.
Ik was destijds een groot fan van The Conjuring waarbij de opbouw fantastisch was en afgewisseld werd met uitstekend getimede jumpscares. De vervolgen werden telkens wat minder en ook de spin-offs waren niet allemaal even sterk. Het laatste deel zoals deze is aangekondigd doet echter hopen op beterschap en dat de makers met een sterk sluitstuk komen. In de opening worden we meegenomen in een van de eerste zaken van de Warrens waar Lorraine hoogzwanger was van hun dochter. Een intense opening waarbij je als kijker direct weer meegenomen wordt in hun wereld. Het wordt ook meteen duidelijk dat nog meer als in de vorige delen deze film om hun gezin draait. We springen over naar de jaren 80 wanneer de Ghostbusters meer tot de verbeelding spreken dan de Warrens in Amerika. Zodra het gezin van de Smurls een rol in het geheel gaan spelen wordt de spanning stukje bij beetje opgevoerd. Hierbij zal zeker niet alles de eerste keer opvallen bij iedereen, creepy en spannend wordt het gelukkig wel. Daarbij zal de oplettende kijker verrast worden dat er meer speelt dan je in eerste instantie zou denken. Vera Farmiga en Patrick Wilson zitten weer uitstekend in hun rollen en de toevoeging van Beau Gadsdon als hun dochter is een uitstekende zet geweest. De moeder/dochter dynamiek voegt zowel drama als spanning toe aan het verhaal van de Warrens. Want naast de strijd met het bovennatuurlijke draait de film ook voor een belangrijk deel om de Warrens en de veranderende dynamiek binnen hun gezin. Deze laatste film voelt daarom ook echt aan als een afscheid en lofzang voor dit stel. Ik ben vooral blij dat de makers met deze 4de Conjuring film weer iets neer hebben kunnen zetten waar je als kijker in wordt meegezogen of je het nu gelooft of niet. Ja, het origineel gaan ze nooit meer overtreffen, maar voor mij behoort deze laatste misschien wel tot een goede tweede in de reeks en dat stemde mij al gelukkig.