Pas geleden zag ik de teaser voor The End of Oak Street en mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Mysterieuze trailer, geschreven en geregisseerd door David Robert Mitchell (It Follows) en geproduceerd door J.J. Abrams (destijds verantwoordelijk voor Super 8). Tel daarbij een cast met Ewan McGregor en Anne Hathaway op en dit zou wel eens een suprisehit kunnen worden.
Het gezin Platt woont in een mooie buitenwijk begin jaren ’80. Het rommelt wel wat in het gezin maar dat proberen Greg en Denise stil te houden voor hun kinderen Audrey en Brian. Er gebeuren ook wat vreemde dingen in hun buurt, maar wanneer er op een avond onweer uitbreekt en dit abrupt stopt met een grote lichtflits staat hun en iedereen in hun buurt een enorme verrassing te wachten. Een verrassing waar niemand om zat te springen maar welke het gezin noodgedwongen wel dichter bij elkaar brengt willen ze overleven.
Ik had stiekem echt zin om deze film te zien en het doet mij verdriet om te melden dat deze zin naarmate de film vorderde steeds meer verdween. Het hele jaren 80 sfeertje, recentelijk nog goed getroffen in de serie Stranger Things, komt hier te gemaakt over. de dynamiek in het gezin met de kinderen is bijna te cliché voor woorden. Het enige wat echt overkomt is het geruzie van de ouders, en dat in een avonturenfilm waarbij juist de confrontaties met de dino’s hetgeen zijn wat je als kijker moet bijblijven. Grappig is ook dat David Robert Mitchell zijn best heeft gedaan om mensen uit de jaren ’80 opzettelijk dommer te laten lijken dan mensen van nu. Qua technologie snap ik dat maar, maar logica en gevaar herkennen is toch wel van alle tijden en is niet iets van de 21ste eeuw (sterker nog ik ben soms van mening dat steeds minder mensen logica gebruiken in deze tijd) Toegegeven de dino’s zien er tof en ongepolijst uit in deze film, maar worden even zo vaak ook een beetje vaag gehouden in de achtergrond. The End of Oak Street had in potentie echt kunnen verrassen met alle betrokken personen, maar in mijn ogen weet alleen Anne Hathaway te overtuigen als moeder met genoeg vecht instinct. Ik noem het geen overlevingsinstinct want dat ontbrak bijna volledig bij elk karakter. Om maar een voorbeeld te noemen roepen om je kinderen te vinden kan gewoon, maar toeteren niet niet want dat trekt de gevaarlijke dino’s aan?!?!?!?! Daarbij worden een aantal scenes behoorlijk uitgerekt om een bijna onmogelijke ontsnapping te bewerkstelligen. Verhaallijnen verdwijnen, welke in potentie juist interessant hadden kunnen zijn (lees bullebak welke het op de zoon deze huizes voorzien heeft). Of er wordt gewoon weinig uit karakters gehaald, zo krijgen de kinderen sowieso weinig bijzonders om mee aan de slag te kunnen terwijl Ewan McGregor wel eens overtuigender is geweest. Aan de andere kant het enige wat hij mag doen is een vader spelen die maar een ding en dat is positief blijven (ook als daar nog totaal geen reden toe is). Voor een fantastisch verhaal zit er na mijn gevoel bijzonder weinig fantasie in dit verhaal en gezien het team achter de camera had ik meer verwacht. The End of Oak Street had veel beter gekund en Anne Hathaway had beter verdiend. Maar voor wie gewoon wat anders wil zien als een slingerende superheld of een klassiek heldenverhaal zal dit misschien een prettige afwisseling zijn al draait er zeker wat beters in de zalen wat ook aan die criteria voldoet.