We zijn alweer bij het 5de deel beland van de Toy Story films. Het grappige is dat ik destijds niet eens zo onder de indruk was van de eerste. Maar naarmate ik ouder werd ben ik deze en de vervolgen meer gaan waarderen. De grote vraag is echter wel hoeveel sterke titels weet deze serie nog voort te brengen voordat we toch een slecht deel geserveerd krijgen? Zal dit 5de deel de eerste teleurstellende zijn?
Buzz en Woody zijn niet meer bij elkaar na het laatste avontuur toen Woody op zich zelf ging om verloren speelgoed te redden. Samen met Jessie en alle andere toys verblijft Buzz nog altijd bij Bonnie een meisje met rijke fantasie welke nog altijd graag met poppen speelt. Wanneer zij echter een tablet krijgt in de vorm van Lily Pad moet het speelgoed weer alles op alles zetten om niet in de vergetelheid te raken en daarbij roepen ze, zij het onbedoeld, ook de hulp in van Woody.
Deel 5 en net als bij deel 4 werd er getwijfeld of Pixar wel verder moest gaan met hun kwalitatief sterkste serie met het risico dat ze een zwak deel gaan afleveren welke alleen teert op de naam. Eerlijkheid gebied te zeggen dat dit zeker niet het sterkste deel uit de serie is, maar dat is eigenlijk de zwaarste kritiek die je kunt geven op deze film en met de 5de film is het nog altijd zeker geen slechte film. Het is mooi om te zien dat in dit deel Jessie meer de hoofdpersoon is en Woody en Buzz meer de bijrollen vertolken. Het stemwerk is weer ouderwets on point en zorgt bij jong en oud voor meerdere komische momenten. Zeker de woordgrappen voor volwassenen komen geregeld goed aan. Het avontuur en de gimmick van tot leven gekomen speelgoed is niet nieuw meer en ook niet erg verrassend. Het verhaal daar en tegen is weer actueel en vormt wederom een eerbetoon aan speelgoed en de fantasiekracht van kinderen. Tegelijk vormt het verhaal ook een waarschuwing voor de digitalisering van de wereld. Ja, vooruitgang valt niet tegen te houden, maar ten koste van wat? Kinderen die geen connectie meer met elkaar maken, en hun fantasie kwijt raken of nog erger zich gaan schamen wanneer zij wel nog beschikken over een gezonde portie fantasie. Bedenk dat volwassenen al vaak genoeg in internettrollen veranderen dankzij de anonimiteit van Internet en besef dat kinderen vaak harder zijn en nog gevoeliger zijn voor dit soort gedrag. Het leven en laten leven thema is niet nieuw, maar voor een animatie film is dit wel zeer treffend en realistisch in beeld gebracht en zorgt voor een paar emotionele momenten. Toy Story 5 is daarom nog steeds een zeer relevante film voor jong en oud en ik hoop dat ouders hierbij de lering trekken dat kinderen echt nog wel langer door mogen spelen voordat we ze kwijtraken aan de digitale wereld waaraan velen al verslaafd zijn geraakt. Hij draait al even in de bioscoop maar Toy Story 5 is nog steeds een aanrader om op een regenachtige zomerdag in de bioscoop te kijken, of juist als verkoeling.